نگاهی به آنفلوآنزای پرندگان در نقاط مختلف جهان

انجمن صنفی تولید کنندگان مرغ گوشتی خراسان رضوی مقالات نگاهی به آنفلوآنزای پرندگان در نقاط مختلف جهان

مقالات

نگاهی به آنفلوآنزای پرندگان در نقاط مختلف جهان

ارسال شده توسط سلطان محمدي

هر کشوری که بخواهد از صنعت طیور خود حفاظت کند، یک سیستم امنیت زیستی کارآمد برای تولید، برایش بسیار مهم و اساسی است. در این بین بعضی کشورها سیستم های امنیت زیستی موثرتری نسبت به سایرین دارند. به علت اینکه سویه های مختلف ویروس آنفلوآنزای پرندگان، کشورهای تولیدکننده عمده طیور در سراسر جهان را تحت تاثیر قرار داده است،
میلیون ها پرنده تاکنون معدوم شده اند – ولی با بهبود تدابیر امنیت زیستی مشکلات کمتری رخ داده است.
در این مطلب به شش کشور بزرگ تولید کننده مرغ جهان می پردازیم که تلاش هایی برای حفاظت از صنعت خود در برابر شیوع آنفلوآنزای پرندگان داشتند. این شش کشور عمده عبارتند از: انگلستان، برزیل، آمریکا، آفریقای جنوبی، چین و هند.

انگلستان
در کشور انگلستان راهنماهای بسیار موثر و سختگیرانه ای برای مرغداران طراحی شده است تا واحدهای مرغداری را از بیماری پاکسازی کنند. اگرچه واردات گوشت مرغ انگلستان دو برابر بیشتر از صادرات آن است اما  ارزش صادرات آن در منطقه ۴۴۰ میلیون پوند است. دولت انگلستان به مرغداران توصیه کرده است تا حرکت مردم، ماشین آلات یا تجهیزات را در مزارع پرورشی خود کاهش دهند تا پتانسیل آلوده شدن با مدفوع یا دیگر موارد مرتبط با حیوانات ناقل بیماری به حداقل برسد. مرغداران در انگلستان مسئولیت بسیار مهمی برای جلوگیری یا ریشه کن کردن بیماری در حیوانات دارند و با اجرای دقیق امنیت زیستی می توانند مرغداری سالم و تجارتی قابل اعتماد داشته باشند.
زمانی که ارتباط و برخورد مستقیم با حیوانات مزرعه وجود دارد، مرغداران باید لباس، کفش، تجهیزات و ماشین آلات را قبل و بعد از ارتباط  تمیز و ضدعفونی کنند. برای جلوگیری از بیماری در گله های طیور، حتما باید آب و غذای مصرفی تمیز در دسترس آنها باشد – و ترجیحا آب و دانه داخل مرغداری قرار داشته باشد تا هیچ نوع آلودگی ناشی از برخورد پرندگان وحشی و دیگر حیوانات به وجود نیاید. اقدام دیگر در حوزه امنیت زیستی ایزوله کردن پرندگان جدید و همچنین
تمیز کردن و ضدعفونی کردن مرغداری در پایان چرخه است.
مرغدارانی که مرغ های فری رنج دارند باید برنامه های احتمالی خود را برای موارد ضروری داشته باشند.  

برزیل
برزیل بعد از آمریکا و چین سومین تولیدکننده بزرگ گوشت مرغ در جهان است اما در عرصه بین المللی بزرگ ترین صادرکننده محسوب می شود. این کشور هر ساله بیش از ۵۰ میلیون مرغ گوشتی تولید می کند.
دولت برزیل می گوید:« امنیت زیستی طیور را بسیار جدی می گیرد زیرا با توجه به صادرات سالانه ۷٫۷ میلیون دلاری این کشور، امری بسیار مهم است. در حالی که آنفلوآنزای پرندگان در مناطق دیگر جهان نیز شیوع پیدا کرده است، هنوز در برزیل موردی مشاهده نشده است و به همین دلیل همچنان بیشترین صادرات گوشت مرغ را به سراسر جهان دارد.»
با این حال، دولت برزیل از کار خود راضی نبوده و اقدامات امنیت زیستی خود را افزایش داده است تا آنفلوآنزا را بیرون از کشور خود همچنان نگه دارد. در واقع، تولیدکنندگان مرغ در برزیل یک سال مهلت دارند تا با قوانین بازدارنده جدید وزارت کشاورزی این کشور خود را مطابقت دهند.
یکی از مهم ترین اقدامات احتیاطی که مرغداران باید انجام دهند نصب صفحه هایی برای جداسازی حیوانات پرورشی از پرندگان وحشی است. اقدام دیگری که بر آن تاکید شده است نصب سقف ها یا ورودی های ضدعفونی کننده است که
ماشین ها را در زمان ورود به مرغداری ضدعفونی می کند و دیگر اقدام جدی، فراهم کردن آب کلردار برای حیوانات است.
بلیرو مگی، وزیر کشاورزی برزیل، اظهار داشت:« مطابقت تولیدکنندگان با قوانین جدید بسیار حائز اهمیت بوده است. وی هشدار داد که اگر آنفلوآنزای پرندگان وارد برزیل شود، خسارت های کشور برزیل غیر قابل شمارش خواهد بود.»
کشاورزان باید هزینه های تطابق با این قوانین را خود بپردازند و در بعضی مناطق ۱۰۰ درصد واحدها با قوانین جدید، خود را مطابقت داده اند.

آمریکا
آمریکا به عنوان بزرگترین تولید کننده گوشت مرغ جهان، بسیار مصر است تا با اقدامات امنیت زیستی خوب، صنعت خود را از آنفلوآنزای پرندگان در امان نگه دارد. در سال ۲۰۰۲-۲۰۰۳ وقوع بیماری نیوکاسل این کشور را تحت تاثیر قرار داد و موجب شد تا چهار میلیون پرنده معدوم شوند و مالیات دهندگان نیز برای ریشه کن کردن این بیماری ۱۷۰ میلیون دلار هزینه پرداخت کنند.
جلوگیری از ورود بیماری های غیر بومی به آمریکا مسئولیت مهم برنامه خدمات دامپزشکی بخش بازرسی سلامت حیوانات و گیاهان وزارت کشاورزی آمریکا است. در خدمات دامپزشکی، کارمندان مدیریت موارد اضطراری را به عهده دارند و در تشخیص بیماری های غیربومی حیوانات تخصص دارند، در نتیجه نظارتی مناسب بر بیماری ها در داخل آمریکا دارند، برای شرایط اضطراری آماده هستند و برای واکنش به بیماری و ریشه کن کردن آن منابعی را فراهم می کنند. بخش خدمات بازرسی سلامت حیوانات و گیاهان، لیستی از بایدها و نبایدها تهیه کرده است که برای سلامت ماندن و بدون بیماری بودن
مرغداری ها نکات پایه ای را ارائه می دهد. مثلا یکی از این نبایدها این است: "از همسایه خود بیماری قرض نگیرید" – این بدان معناست که کشاورزان نباید از دیگران ابزارآلات، ماشین آلات و تجهیزات قرض بگیرند زیرا ممکن است این وسایل آلوده باشند.
مهم ترین اقدام امنیت زیستی این است که به بازدیدکنندگان اجازه نمی دهد به دامداری یا مرغداری نزدیک شوند مگر در مواقع لزوم. اگر خود مرغدار، خانواده او یا کارکنانش در فارم های دیگر، اصطبل ها، باغ وحش و یا در هر مکان دیگری  بوده اند که دام و طیور در آنجا نگهداری می شود، باید از پاکسازی و ضدعفونی کردن ماشین یا تایرهای ماشین و تجهیزات خود اطمینان حاصل کنند و بعد از آن وارد خانه شوند. اگر مرغدار پرندگان خود را در یک نمایشگاه به نمایش گذاشته باشد، یا حیوانات جدیدی را وارد مزرعه خود کرده باشد، باید این مرغ ها را از بقیه گله به مدت ۳۰ روز دور نگه دارد.

آفریقای جنوبی
اگرچه آفریقای جنوبی هرگز وقوع آنفلوآنزا را به گونه ای تجربه نکرده است که بر صنعت طیور آن تاثیر بگذارد، با این حال مواردی از آنفلوآنزا در شترمرغ های آن گزارش شده است که مهم ترین آن در اواخر سال ۲۰۱۶ بوده است. آنفلوآنزای اخیری که در کشور همسایه آفریقای جنوبی یعنی زیمباوه رخ داده است، آفریقای جنوبی را نگران کرده است زیرا
مسافرت های زیادی میان مردم و حتی پرندگان وحشی این دو کشور صورت می گیرد. در نتیجه، وزارت کشاورزی آفریقای جنوبی بازرسی های خود را در تمامی راه های ورودی کشور افزایش داده است و توجه ویژه ای به کسانی که به زیمباوه سفر می کنند یا از آنجا می آیند، دارد.
از اواسط سال ۲۰۰۰ میلادی، دولت آفریقای جنوبی برنامه ای احتمالی را تنظیم کرده است تا در صورت بروز آنفلوآنزا آن را اجرایی کند و از گله ۱۴۰ میلیون قطعه جوجه کشور خود حفاظت کند. اما به دلیل اینکه ده سال از این برنامه گذشته است و هنوز اجرا نشده است، مرغداران زیاد مطمئن نیستند که این برنامه در زمان وقوع واقعی بیماری موثر باشد یا خیر.
دولت آفریقای جنوبی از میان دیگر تدابیر امنیت زیستی به مرغداران توصیه کرده است که در هر متر مربع ۱۵ تا ۲۰ پرنده نگهداری کنند و از افزایش تعداد خودداری کنند. جوجه ها باید همیشه تحت نظارت باشند و مرغداران باید درصورت بروز بیماری برنامه ای عملی داشته باشند. توصیه دیگر این است که اطمینان حاصل کنند مرغداری ها به گونه ای طراحی شده باشند که از جوجه ها در برابر جوندگان، پرندگان وحشی و آب و هوای نامناسب محافظت کنند.

چین
در ماه ژانویه ۲۰۱۷، چین گزارش داد که ۷۹ نفر به علت ابتلا به سویه ای مرگبار از آنفلوآنزای پرندگان فوت شده اند. این بدترین نوع وقوع آنفلوآنزای H7N9 از زمان وقوع انسانی آن یعنی از سال ۲۰۱۳ بوده است. اکثر کسانی که به این ویروس آلوده شده بودند با پرندگان آلوده تماس داشته اند یا از بازار پرندگان زنده بازدید کرده اند. از سال ۲۰۱۳ تاکنون ۱۲۰۰ نفر به H7N9 مبتلا شده اند. بر این اساس، چین سرمایه گذاری زیادی روی نظارت بر مرغداری ها و بازارهای مرغ زنده داشته است.
وینسنت مارتین (Vincent Martin)، نماینده چین در فائو، در ماه مارس ۲۰۱۷ اظهار داشت: «برای حفظ سلامت انسان و زندگی مردم، باید این بیماری را در منشا از بین برد. تلاش ها باید در جهت ریشه کن کردن H7N9 از فارم ها و بازارهای آلوده باشد. نظارت برای یافتن بیماری، پاکسازی مزارع آلوده و بازارهای مرغ زنده و دخالت در بخش های ضروری در زنجیره ارزشی طیور از فارم تا سر میز مورد نیاز است. باید برای همه کسانی که در تولید طیور و بازاریابی آن درگیر هستند، انگیزه هایی وجود داشته باشد.»
تجارت مرغ زنده در چند شهر چین به دلیل وقوع این آنفلوآنزا به حالت تعلیق درآمد و مردم رو به سوی جوجه منجمد آوردند. وزارت کشاورزی چین بار دیگر خواستار بهبود امنیت زیستی در بازارها شده است.

هند
هند نیز در وقوع آنفلوآنزای پرندگان سهم داشته است و گله های خانگی آن از طریق پرندگان وحشی به بیماری مبتلا شدند. دولت هند به عنوان بخشی از برنامه امنیت زیستی خود مرغداران را ملزم کرده است تا محدوده خود را ایمن کنند و علامت "محدودیت ایمنی" را در ورودی ماشین ها نصب کنند. دولت همچنین مرغداران را تشویق کرده تا اطمینان حاصل کنند که هیچ درخت، شاخه متراکم یا هر گونه محلی برای پرندگان وحشی و لانه گذاری آنها در اطراف وجود ندارد. مسئولان همچنین توصیه کرده اند که پرندگان مرده باید از واحدها کنار گذاشته شوند و شیوه ای تایید شده را اجرا کنند. پرندگان بیمار یا مرده باید برای آزمایش به آزمایشگاهی در آن ایالت فرستاده شوند. تمامی مرغداران تجاری باید برای شنیدن توصیه های بیشتر با ناظر گله ارتباط بیشتری داشته باشند.
 

نوشته شده توسط سلطان محمدي

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تمامی حقوق این وب سایت متعلق است به انجمن صنفی مرغداران گوشتی خراسان رضوی